Je kunt niet winnen van een piraat (probeer het dan ook niet)

Piraterij is als onkruid, je kunt het bijna niet stoppen. Ik heb het natuurlijk over de digitale piraterij, niet zozeer de somalische piraten of het namaken van merkkleding maar meer over de digitale vorm ervan.  Muziek, films en games, alles wordt gedownload en daar is de industrie niet blij mee. En dat, maatjes, is een echt understatement.

Doe ik iets fout dan?

Misschien ligt het er ook aan dat mensen er eigenlijk helemaal geen kwaad in zien om een film, muziek of spel te downloaden.  De hele discussie over piraterij is complex, en gaat over vrijheid op het internet, de rechten van belanghebbenden, politici en bewindslieden, vasthouden aan oude businessmodellen en natuurlijk de piraten zelf.
Een hoop mensen die illegaal downloaden vinden niet dat ze iets fout doen. En dat doen ze ook niet, downloaden is namelijk niet strafbaar in Nederland, uploaden wel. Gebruik je bittorrent, dan doe je beide (zowel downloaden als uploaden) en ben je dus in theorie wel in overtreding. Er zijn pogingen geweest om ook downloaden wel strafbaar te stellen, echter is daar geen meerderheid in de kamer voor gevonden. Maar het blijft terugkomen, bijvoorbeeld als ACTA, wat het ook niet gehaald heeft in het Europese parlement. Een site als The Pirate Bay is geblokkeerd in een aantal landen (o.a. Nederlands), echter het omzeilen of gebruiken van een andere site is simpel.

The Pirate Bay heeft daarop de code voor haar website beschikbaar gesteld als download. Gebruikers begonnen daarop volgens de NY Times honderden nieuwe versies van de site op te zetten. Haal er een weg en je krijgt er tien terug.

Ik hou het opzettelijk wat ‘ hoog over;  in dit artikel vanwege de complexiteit van de materie en dat ik het artikel kort wil houden, maar de hele ‘discussie’ is voorlopig nog niet afgelopen.

En dat komt voor een groot gedeelte door de rechthebbenden die hier een groot verlies aan inkomsten in zien. Neem nou Youtube.

Youtube

Youtube is niet alleen een manier om filmpjes te delen met anderen maar het is ook een ‘piratennest’, tenminste als je de content leveranciers moet geloven. Daarom heeft Google Content ID ontwikkeld.

Als je als rechthebbende (bijvoorbeeld een filmstudio) bang bent dat jouw content op Youtube staat kan je Google’s Content ID gebruiken.

Het mechanisme werkt eenvoudig. De rechthebbende geven aan Youtube een kopie van de bestanden (audio of video) waar ze graag van willen weten door wie en hoe het op het internet wordt gebruikt. Deze referentie bestanden opgeslagen in een database (nu al meer dan 3 miljoen items). Ieder bestand wat wordt geupload, zo zegt Google, wordt vergeleken met de referentie bestanden om te zien of er materiaal in zit waar copyright opzit. Google zegt dat dit direct gebeurt bij het uploaden maar ik heb zo mijn twijfels. Het gaat niet alleen om hele bestanden maar ook om delen daaruit (stukken van 1 minuut of minder), hogere of lagere resolutie en zo voort gaat. Ook parodieen worden gecontroleerd.

Het is aan de rechthebbende dan om te kiezen wat er moet gebeuren als er materiaal wordt gebruikt waar copyright up zit. Een studio kan bijvoorbeeld aangeven dat wanneer er meer dan een minuut materiaal met copyright wordt gebruikt de video geblokkeerd moet worden. Minder dan een minuut is dan geen probleem en valt onder fair use.

Haasje over

Een mooi voorbeeld om dit te omzeilen is het veranderen van de video, in dit geval door het te monteren alsof een kat naar de tv aan het kijken is. Het algoritme heeft moeite met dit duidelijk andere beeld en herkent het materiaal dus niet. Tot dat het algoritme wordt aangepast en het het wel herkent. Dan wordt er weer iets nieuws bedacht. Van daar het haasje over.

Het doet natuurlijk wel afbreuk aan de kwaliteit van de video, zo’n filmpje met een kat.

http://www.youtube.com/watch?v=mNZUkW2UrrI

Het is niet eens haasje over

Volgens sommigen lopen de piraten constant een stap voor. Er circuleren wilde plannen over vliegende drones waar mensen content van kunnen downloaden, servers in bank kluizen en zo voort. Maar piraterij is al zo oud als de wereld, misschien wel het een na oudste beroep ter wereld. Nu de wereld digitaal wordt, worden de piraten dat natuurlijk ook. Daarbij komt dat piraten sneller zijn dan wetgevers.

De entertainment industrie heeft het moeilijk met de digitalisering en de content. Dat begon al met Timeshiften. Sony werd in 1979 aangeklaagd door Universal dat het opnemen van programma’s op een Betamax video camera een overtreding van het copyright is. Uiteindelijk is door de  Supreme Court of the United States bepaald dat het z.g. fair use is.

Later kwam er een kopieer heffing op geluids en beelddragers waarop muziek en video kan worden opgenomen. Al jaren wordt, door de opkomst van smartphones en iPods, ook voorgesteld om een heffing op apparaten, usb sticks en geheugenkaarten te introduceren.  Tot nu toe is dit nog geen realiteit geworden.

Populaire shows als Good Christian Bitches, House en Big Bang Theory, zijn de dag na uitzending al beschikbaar op de diverse netwerken als Torrents of Usenet. Na een paar dagen soms ook met ondertitels.

Volgens sommigen zijn de veel gedownloade shows ook diegene die niet legaal beschikbaar zijn. Een kwestie dus van beschikbaar maken en dat zou het weg kunnen gaan. Dat lijkt me maar ten dele waar. Er zijn altijd mensen die er niet voor willen betalen.

Ik wil geen DVD, CD’s of BlueRays meer!

Aan de andere kant, ik zit niet zo te wachten op het betalen voor een prachtige DVD box die ik een keer kijk en daarna in de kast gaat.

Ik geloof meer in het model van de BBC met de iPlayer. Voor €60 per jaar heb je toegang tot een gedeelte van de BBC content. Kijk dat is een model dat wel werkt, net zo als spotify. Voor een klein bedrag per jaar (en onderdeel van mijn internet abonnement) heb je toegang tot 13 miljoen muziek tracks.

Als je het zo beschikbaar stelt dan is er tenminste ook een alternatief.

Maar er wordt nog steeds heel veel geld verdiend. Licenties gaan vaak per land en per apparaat en het verkrijgen van rechten van bedrijven die zoals Spotify een dergelijke dienst willen aanbieden in Europa moeten vaak voor ieder land contract onderhandelingen doen. Ook bijvoorbeeld een film kent meerdere prijzen. Als deze in de bioscoop draait verschijnt deze nog niet online of als DVD of BlueRay. Ieder stukje wordt uitgemolken om zoveel mogelijk omzet er uit te halen. Dat is ook wel begrijpelijk op een bepaalde manier.

Nieuwe technologie = nieuwe mogelijkheden

Met de komst van cloudbased services (eigenlijk gewoon online services) veranderd ook de manier hoe content wordt gedownload. Volgens de NY Times kunnen sommige online services worden ingesteld om automatisch nieuwe afleveringen te downloaden van je favoriete show als deze op een ‘ illegale’ site beschikbaar komen. Een soort piracy-on-demand.

Een nieuwe fase in piraterij

Een andere onderwerp waar de NY Times op wijst is de piraterij van ‘ echte’ objecten. Daarmee bedoel ik niet nagemaakte tshirts en trainingspakken, nee ik bedoel 3d bestanden waarmee je met een 3D printer zelf objecten kunt printen (of gebruik maken van Shapeways 3D printing service).

Ik zie dit nog niet als piraterij. Waarom niet? 3D printen staat nog in de kinderschoenen. Wat ik wel zie is dat 3D een mogelijkheid kan zijn voor open innovatie of het beschikbaar stellen van ontwerpen van spareparts waardoor een fabrikant geen voorraad meer hoeft te houden en apparaten kunnen worden gerepareerd. De beschikbaarheid van reserve onderdelen is daarbij van belang en met 3D printen kunnen unieke ontwerpen worden gemaakt in een oplage van 1 stuk tegen een normale prijs.

Kijk hier voor een artikel over Shapeways.

Al hoewel er nu als 3D ontwerpfiles worden geshared op torrentsites en waarschijnlijk ook op usenet zal het nog wel een tijdje duren voor dat het gemeengoed wordt, deze vorm van piraterij. Een 3D bestand van een fysiek object schijnt trouwens ook niet onder copyright te vallen (onduidelijk is of dit alleen in de VS is, of overal).

Trouwens, leveranciers zouden eens moeten nadenken of er voor hen niet een business model inzit, bijvoorbeeld in een online shop waarbij de otnwerpen worden gedeeld tegen een lage prijs. Diegene de het wil printen betaald bijvoorbeeld voor het materiaal en de verzending. Het bedrijf krijgt een vergoeding voor IPR.

De wereld veranderd, business modellen veranderen en de technologie veranderd. Tijd voor bedrijven om mee te veranderen.

Dit artikel is eerder verschenen op de NYTimes onder de titel : Internet Pirates Will Always Win

Tagged , , , , , ,